مکان : کرنای خانه

زمان : 2 بعد از ظهر

بوی سبزی تازه حس خوبی به من می دهد . نگاهی به میوه هایی که روی هم تلنبار شده اند می اندازم . خربزه 500 تومن پرتقال مصری 2200 تومن و آواز ارزونه بدو بیا و قیافه ها قیافه ها قیافه ها ...

انگار این بازارچه یک طرفه است و همه بر خلاف جهت من از روبرو می آیند و چه قیافه های عجیب و غریبی دارند . از روی قیافه به راحتی می توان دسته بندیشان کرد : فقیر - متوسط - پولدار البته پولدار جماعت از اینجا خرید نمی کنند . اینجا پر از انسانهایی است که دوست ندارم جزآنها باشم . متنفرم ازین قشر از قیافه هاشان از لباسهاشان از بویشان . اصلا آدم فقیر همه چیزش فقیر است حتا قیافه اش شوخی هایش حرفهایش همه کارش فقیرانه است . فقط یک جایش خوب کار می کند و فقر نتوانسته در آن رخنه کند که به سرعت بچه تولید می کند . البته اگر بشود اسمش را خوب کار کردن گذاشت .

دستی را روی کشاله رانم احساس می کنم عادت دارم اینجا این کارها طبیعی است واکنشی نشان نمی دهم می گذرم / می گذرد .

 زل می زنم به چشمهای یک زن که از پشت شیشه های فتو کرومیک عینکش پیداست خیلی خسته است و نگران . شاید نگران اینست که آیا بچه هایش ناهار خورده اند یا نه ؟ و یا نگران این شده که زیاد خرج کرده .  می گذرم / می گذرد .

چه بازارچه بلندی هنوز تنها و بر خلاف جمعیت حرکت می کنم . پسر بچه شاگرد میوه فروشی با صدای جیغ جیغویش می گوید : خانم مرغ نمیخوای ؟ هاج و واج نگاهی به خودش و مغازه میوه فروشیشان می اندازم غش غش می خندند . می گذرم / می گذرند .

بوی گل کلم را دوست دارم فصل ترشی است . نوری از روبرو به چشمم می خورد . به انتهای بازارچه رسیدم؟!

جیغ مرد فروشنده مرا دوباره داخل بازارچه کشاند : خرمای بم - دوای افسردگی  می گذرم / می گذرد .

هنوز هم نفهمیدم چرا به اینجا آمده ام ؟ و خلاف جهت مردم حرکت می کنم ؟ سرم را پایین انداخته ام و به سرعت در حالیکه چپ و راست تنه می خورم به سمت انتهای بازارچه می روم .

دستی از پشت سر بازویم را گرفت برگشتم ترسیده بودم نگاهم به نگاهش گره خورد لبخند زد خسته نباشی!

دست در دست او در جهت حرکت مردم گذشتیم / گذشتند .

پ.ن / عقاید کاراکتر صرفا عقاید من نیست . فقرا به دل نگیرند .